Moton

Los Alemans l’en près, en setembre 43.

An requisicionat las bestias e los òmes.

Era un gris pomelat,de bon anar,poderos,

plan cambrat,l’uèlh lusent,

la coga corta de los que travalhan .

Venià d’aveire quatre ans,èra en plena forma.

« Fort comò un buòu e siaud comò un gosset,

èra lo pus polit chaval de Capestanh ».

Quand arrivèt al fons de la carrièra,

menat per un soldat que lo fasià trottar,

anilhèt e virèt lo cap per veire encara un còp

lo portal de l’estable e son mestre

que se fretava los uèlhs ambe son mocador.

Papeta diguèt,d’una vòtz tremolanta,

« Aquèl chaval va sap que lo menon a la guerra,

qu’ès ara un soldat ».

Tenià dins la man un paqueton de sòuses

qui veniàn de donar,

comò se gausava pas los mettre dins la pocha.

« Me l’an raubat » disià als vesins.

Dintrèren totis dedins sens pas rès dire.

Dins aquèl silenci pesuc

pensi que mameta plorava.

Jaume Carbonèl

decembre de 2008

adovat en agost 2014